Monoton bir günün sonunda odamda netin başında otururken birden içeriye annem girdim…uykusuz kalmış benimde canım sıkılıyordu… tam o ara ilk desenim nerede diye merak edip dolabımın üzerindeki çizimlerimi karıştırmaya başladım…ve buldum…son yaptığım imgesel tasarımımla karşılaştırdım annem şok oldu …o hiçbir zaman bu kadar ilerleyeceğimi daha doğrusu kazanacağımı inanmak istemedi çünkü kendini hep olumsuza alıştırıp sonunda hayal kırıklığına uğratmak istemedi…haklıydı belki kendine göre ama ben öyle düşünmüyorum…
Her neyse çizimler arasındaki fark şaşırtacak derecedeydi..Cuma günü o çalışmayı bitirdiğimde hocamda şaşırmış ve sevinmişti…ilk desenini yeni gelen arkadaşlarına getir de görsünler dedi…çok mantıklıydı onlar bu işte yeni olduklarından bazı şeylere inanmıyorlar…benim sayemde kendilerine güvenleri gelebilirdi…sonuçta insanlara güvenlerini getirmek çok güzel bir duygu birazda olsa onların bu işi yapabileceğini ispatlayacağım…
O yüzden bu gece sevinçliyim…ilk desenimi bazukama koydum getirilmeyi bekliyor…ben ise yarını iple çekiyorum…