Yaz geldi ama ben hale daha kendime gelemedim...
Yazın geldiğine sevinemeyen bir tek benim her halde…her yerde neşe,coşku,sevinç varken ben öyle hayatından bezmiş,her şeyini kaybetmiş öksüz bir çocuk gibi bakıyorum etrafa…tuhaf…bu halime ben bile anlam veremiyorum…bahar havasından deyip geçiyorum üstelemek istemiyorum…çünkü düşünüp düşünüp hep aynı sonuca varmaktan bıktım…
Tek keyfim olan köye gitmekte istemiyorum artık annem sürükleye sürükleye getiriyor…yine liman…yine sigara ve yine aynı düşüncelerim…
Sigaramla düşüncelerim kardeş oldular artık…hep aynı yerde oturuyorum…saatlerce ufka bakıp sigara içiyorum…olan ciğerlerime oluyor…sonra eve çıkıp bahçe işlerinde ev halkına yardım ediyorum…çiçek dikmek için yer yapmış babaannem…gel sende toprak taşı sonra çiçek dikelim oraya dedi…olur dedim…
Etrafın güzelliğine diyecek yok… açan güller…tomurcuklanan ağaçlar…yavaş yavaş olmaya başlayan çilekler…hepsi bir mutluluk aslında…bunun tadını çıkartamadığım için üzülürken çocukluk günlerim geliyor aklıma…eskiden karneyi aldığımız gün denize girerdik…bu bizim olmasa olmazlarımızdandı….sonra 3 ay tatil var…bitmek bilmez derdik…akşamları
deniz kenarında damda oturma keyfimiz, batak oynama keyfimiz,gecenin bir vaktı denize girme keyfimiz…geçmez dediğimiz zaman o kadar çabuk geçti ki…eski dam geceleri geri gelmese bile yine aynı keyfi çıkartmaya çalıştım…
Işıklar yakıldı yeniden…hani bir film çekilir…filmin konusu çok iyidir…ama oyuncular arasında anlaşmazlık çıkar ve bir süreliğine film ertelenir sonra oyuncular bulunduktan sonra tekrar motor denir ya…ha bizde motor diyerek devam ettik dam gecelerine… deniz kokusu…motor sesi…
Ve yine batak keyfi….